Çok ilginç bir şey yaşamak... Hem benim dilimde hemde başka lisanlarda, yaşamak ilgi çekici..
Bunca kısacık ömrümde vaktimi yaşamaktan öte, yaşamanın ne olduğunu anlamaya geçirerek yaşadım. Önce kendimi anlamaya çalıştım, test ettim, zorladım, serbest bıraktım ve sonuç olarak bildiklerimi, uygulayabildiklerimi, sabrımı, tepkilerimi, durumlara bakış açımı, haddimi, gücümü, kısacası kendimi öğrendim. Bu konudaki çabalarımın elbet bir sonucu vardı, fakat bunlar beni öğrenmekte son değildi. Kendimi yaşamak istediğim bir ben olduğunu, bu benim değişken olduğunu ve bunun sabit kalamayacağını anladım, ve kendimi olduğum gibi kabul etmem gerektiğini ancak kendini sevdiğinde bu vücudun senin yaşamana izin vereceğini öğrendim. Genlerimden gelen bazı özelliklerimi değiştirmek için ise onların temelinde yatan duyguyu farklı bir şekilde tatmin etmeyi açıkcası kendimin sahip olduğu şeyleri, daha güzel şeyler haline getirmeye de çalıştım.
Kendimi yaşarken kendime ek olarak, bazı şeyleri öğrenmem gerektiğini ve bunun için zaman ve uygun koşullara ihtiyacım olduğunu ve bunları sağladığım zaman olduğum beni hayal ettiğim gibi yaşayabileceğimi biliyordum. Eksiklerimin çokluğunu saymakla bitmez, fakat durum durum değerlendirildiğinde tamamlanması daha kolay bir hal alıyordu. Mükemmel olmadığım gibi, hem kendimi bildiğim vakit hemde kendime ayırabildiğim vakit bir o kadar az, Bunların ardında en kötüsü zaman zaman kendime kızmaktan kendimi alıkoyamadığım, ve bu dönüp kendime bakmayı istemiyorum, katabileceklerim ve değiştirebileceklerim var ve bu kavram sadece beni de kapsamıyor biliyorum, ama ne geçmişe nede bir milisaniye önceki bana bakmak istemiyorum, bu demek olmuyor benim etkilerimin şu anı etkiliyorsa bunları düzeltmek için uğraşmayacağım veya bunların sorumluluğunu almayacağım ve hala katıla katıla gülmeyeceğim... Ben Ben olmaktan gocunmak istemiyorum, Ben bütün iyi niyetlerimle vardım ve olmaya devam edicem, imkansızı isteyeceğim, biliyorum asla başaramayacağım ama bu beni asla yolumdan alıkoyamayacak. Ben bu tiyatroda oynanan dramada, herşey bittiğinde gülümsenicek bir şey olduğunun bilinciyle, samimiyeti oynamak istiyorum...
Ben, bu bahsettiğim ben olabilmek için herşeyden ödün veririm ki elimde sadece biraz zaman biraz da mekan var sizlere verebileceğim, geri kalan şey ise ben, ben zaten bunu yaşamaya dünden razıyım... Bu benden böyle bahsederken Sadece bundan ibaret olmadığımı söylemek isterim... ki bu yüzden eklemek isterim ki sadece bunlar için değil Beni ben yapan herşey için, benim yaşamam gereken herşey için, ben olabilmek için herşeyden ödün veririm.
Bu açıdan bakıldığında, bencil, pragmatist, ukela hatta belki materyalist biri olarak bile görünebilirim, Fakat ilginç bir şekilde benim için ben kavramı sadece bu bedeni içermiyor, hatta bütün insan bedenlerinide içermiyor, bu kavramı olabildiğince geniş, becerebildiğim kadar herşey için yapmaya çalışıyorum, yani hayat tarzımı bir ütopya içinde yaşarmışçasına yaşamayı ve bu yaşadığım ütopyada ise her ne kadar farklı olsak da temel kurallar çerçevesinde herkes bu denli anlayışlı ve bilinçliymişçesine yaşamaya çalışıyorum, biraz anarşist biraz pollyanna....
Yarimdir devam edilecek...
zeki olmak neyi gerektirir biliyior musun, olayları önceden görebilmeyi, bence zeki olmanın en büyük göstergelerinden biri budur, salaksan bunu anlayamayabilirsin, ama akıllı isen buna göre davranırsın ve her iki koşuldada geleceğin getilerini hisseder ve bunun
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder