Sıkışmak

Oturdum.

Herhangi bir yerde oturdum, seni de karşıma aldım. 

Büyük bir şevkle dolu gibiydik. Oturmanın gururuyla.

Baktık baktık, sustuk. 

Bir kaç kere göz yuvarladık. 

Ağlar gibi, sinirlenir gibiydi. 

Dayanamadım bende kızgın gibi oldum, anlar gibi oldum, bakar gibi oldum, sonra kafamı çevirdim.

Bakmaz oldum ama hisseder gibiydim. 

Ağzını açar gibi oldu. Baktı, bakmıyorum, Sustuk.

Umursamaz gibiydim, oda inanmıyor gibiydi.

Bakmadan göremedik, hissedemedik, bilemedik sustuk.

Çok zaman geçti, öyle bir geçti ki, kaçıncı tekrardaydık bilemedik.

Gider gibi oldu.

Bi an baktım, ciddi gibiydim.

Gitmedi, baktığımıda farketmedi.

Dayanır gibi oldum. 

Başarır gibiydim, gibilerde beceriksizim, bağırdım

-Hadi bakalım sıkıyorsa gidelim, oturmayalım. 

Ne olduğunu anlaması bir kaç dakikasını aldı.

-'Rahat di mi?' Dedim

-Rahat, öyle. dedi

Rahatsız gibi oldu, bağırdı

-Çık git artık, nereye varacak bu işin sonu? dedi

- Rahat dedim.

Baktık, baktık, sustuk.

Bir kaç kere göz yuvarladı.

Sinirlenir gibi oldum. Galiba kızdım.

Düşünür gibi oldum. Anlar gibiydim. Sordum;

- Neden oturuyorsun?

Bakındı, şaşırır gibiydi, umursamaz gibiydi, özler gibi oldu...

Ona sormamıştım ki, neden gibilerde yüzüyordu, anlar gibi değildim. Vazgeçer gibi olup kendime sordum.

Hani niye oturdun?

Düşünür gibi oldum ama düşünmek yorucuydu, gibi de kaldım. Biraz bekledim.

-Kendimi kandıracak gücüm bile yok. Çünkü yok.

Diye bağırdım.

Kıvranır gibiydi, birden durdu. Derin bir nefes aldı. Kendini toparladı. Kafasını çevirdi.

Duracak gibiydi.

Gözlerini çevirdi.

Tam bana bakıyordu. Savunmasız gibiydim.

Çok derinlere gider gibi oldu.

Haykırdım.

Gözümden bir yaş damla gelir gibi oldu. 

Yoruldum. 

iyi ki oturuyordum.

Orada uyuyakaldım.