Gözyaşımı silen kızın umudu vardı.
Kendi, sevdikleri, hatta bütün dünya üzülmesin diye, elinden geleni yapabilirdi.
Umudunu kaybettiği an benide kaybetti.
Beni yaşatan umuttu.
Artık inanmıyorum, laflarına kanmıyorum.
Umudu olan bir insan gibi değilsin.
Nerden biliyorum deme!
İçindeki nefreti görüyorum
Kendine ve insanlara.
Korkuyu görüyorum.
Sana ulaşcaklar diye korktuğunu.
Sen artık yaşamıyorsun,
Karnımı doyurcak nutellayı aldığım süpermarketteki
Kasiyerden farkın yok, benim için.
Yaşamak, benim için sende yok artık.
Bu yorum yazar tarafından silindi.
YanıtlaSil