Tek Renklilik

Keyiflisin, biraz da solgun...
Çok kalabalık, çok ses var etrafta,
Nasıl da rahatsız olmazsın,
Böyle nasıl gülümseyebilirsin
Herşeyin farkında ve hakim.
Hayranların ayrımlarda,
Sen ise gezginisin koltuğunun.

Telefon çalıyor,
Bilinmeyenlerden hatırlananlara,
Kirli toprağa basan ayaklarımız kirli
Ağaçlar karanlık, güneş serin
Bir porsuk yemeklerimizin tepesinde
gözlerini kaldırmış sana bakıyor,
Sen dalgın biraz da solgun...

Gül, gidebildiğin kadar,
Ez kaldırımları,
Ez toprakları
Ez kemiklerimizi
Bütün manzara dokunurken gözlerine
Bak uzaklara,
Işıklar Parlarken hala
Gölün yanında, Ayın altında.