Bir Ben

Ohooo, bir ben vardı benden ötürü bea :D Nerde kaldı onlar... kimdi kimlerdi... ama en güzeli hep bendi :)

Yazıya bütün samimiyetim ile başlamak istiyorum, özlem duyduğum herşeye, herkese hitaben yazıyorum. Gözlerinden öpüceklerim, sımsıkı sarılacaklarım ve bir ömür seveceklerim için... Herkes için...
Manevi olarak gözüken ama maneviyatından çok benle özümleşmiş geri kalan herşey için...
Sizler için... Sizlere hatırlatmak için... Bir ben vardı...

Ya hani işte bilirsiniz, kıçını devirip yatan, bütün gün ne yapacağını düşünen bir ben  vardı, öyle boş boş aylak aylak gezen... belki farketmişsinizdir,  o anormalliğimden eser kalmadı benim ya... harbi harbi sorumluluklarımın bilincindeyim ben...  O öyle derin düşüncelere dalmalar, düşündüklerinin etkisinden kurtulamayan sonrada günlerce uyuyup unutmaya çalışan ben yok artık, durmadan acılar çeken, sorun yaratmak gibide görseniz, sorunları gözünüze sokan ben yok artık... Tamam, kabul ben şevkle buluyordum o sorunları... ama o ben işte yok artık... öyle bir bakışta 20 hayale dalan ben yok artık... Vay be sizden farklıyım ama, ne önemi varki, sizlerde benden farklısınız sonuç olarak hani.. diyen ben de yok artık... ya ben yokum...

Düzenli olmak ne kadar çok güzel getirileri olan bir şeyse, bana ters arkadaşım, kafamın içinde ne yapıcağımı bilmek bile bana ters.. Hep öyleydi, düzen bana ters, ben anı yaşayan biriydim, ve her zaman kimseye bağlı kalmadım, kimseyi sahiplenmemiştim ben.. Yaptığım herşeyi ben yapmak istediğim için yaptım, daha hiç pişman olmadım, ama düzenli olmak insanı pişmanda ediyormuş, ben bu huyunu bile sevmedim düzenli olmanın. Sınav mı peh.... kötü geçsin napalım yani napabiliriz, istemiyorum demek kadar rahattı herşey... çünkü oydum ben, yapmam gerekenleri şevkle, ya yapılmasını istemiyorum yapmam gereken daha önemli şeyler var diyebiliyordum içimden, misal "acaba insanlar kendi düşkünlüklerine bu denli bağlı kalmak zorundalarmı yaşamak için" diye bir soru benim için bir fizik sınavından hep önemli olmuştu.  Tamam kabul, sizler gibi öğrenci olup okuyup güzel yerlere gelicektim, hatta çoğunuz için ben sizin yapabildiklerinizin fazlasını yapabilecek kapasiteye sahiptim ve hatta bu çok az çalışmalarım ile yine sizden iyi olmam ile bunu kanıtlıyordum bir nevi. Bazılarına göre belki bu bile yetersiz kaldı çoğu zaman, ama bu bir şeyi asla değiştiremiyordu, ya ben yine kendi istediğimi yapıyordum. Kendi doğru gördüğüm şeyleri...

Bu Konuda zamanın benim üzerimdeki etkilerinden bahsetsem muhtemelen, size anlatabilmem için daha açık olabileceğimi düşünüyorum. Eskiden zamanı ben kontrol ederdim, gecenin 3 ünde kalkar, yapmak istediğim şeyleri yapardım, uyurdum, ders vaktim benim zamanıma uyarsa giderdim, uymassa gitmezdim, ki zaten uymazdı hiçbir zaman :), günde yeri gelir 14 saat uyur yeri gelir 3 saat uyurdum, saatin kaç olduğuna bakmazdım bile, Birden karar verir ve yapardım, plan asla yapmazdım, o an gidilmesi gereken dakikadaki hal ve durumuma göreydi. Canım ne istiyorsa onu yer, para durumunu düşünmezdim..
Ya ne güzel sorumlulukların var diyorsunuz... ama ben böyle değildim nasıl mı değildim.
Her gün saat 10 da kalkmak zorunda hissetmezdim kendimi, Bunun için erken uyumazdım. Ya ben yapılcak birşey bulduğumda idarem yettiği kadar yapardım, araştırırdım, bu bendim ne istersem onu yapardım. Ben hani hep ucuz yiyeyim demezdim, para biriktireyi bunu ödeyim, böyle görüşeyim, aa dur şunu aramam lazımdı, aa şu yapılacaktı, a şu okunacaktı, aa ödev var dur 4 saat uğraşayımda bitireyim demezdim ya...

Kısacası salaş hayatımdan ne kadar memnun değilsem, şuanki düzenli hayatımdanda memnun değilim, çünkü ne istediğimi unuttum ben kendimden uzaklaştım ve şimdi günlerdir online oyun peşindeyim, başka dünyalarda kaybolmaya çalışıyorum ve bulduğum anda birini içine düşücem ve kaybolucam. Artık hayatta yaptığım şeylerden zevk alamamaya başladım çünkü ne yapmam gerektiğini artık bilmiyorum, ben yapıyormuşum gibi gelmiyor, yapılması gereken şeylermiş gibi geliyor bu yaptığım şeyler, ve bunaldım gerçekten bunaldım... diyeceksiniz rahat mı batıyor... ya rahatı sevmiyorsam napacaksınız :D

Uzun lafın kısası, bir ben vardı o olamadım, o olamayan bende olduğu benden zevk alamıyor. Güzel uzun bir tatil keser beni esasında ya :D ama laf dinletebilmem lazım, kendime etrafımdakilere, şevkle tatil yapmam lazım... biz olmalıyız, ben olmalıyım orda...