Yüzüme bakıp seni çok seviyorum diyişin aklıma geliyor. Sonra hayal kuruyorum bre yoldaş sev beni de, vatanını hürriyetini daha çok sev diyorum.
Sevismelerimiz aklıma geliyor da, ardından bir sigara yakıp, sen olmasan bre kadın, nasıl katlanirdim acaba bunca sorumluluğa, bunca acıya diyorum... sen inanmasan ben nasıl inanirdim kurtuluşa diyorum..
Elimi tutuşun geliyor da aklıma, bre onca savaşta, hissetmeseydim tenini, nasıl sadık kalabilirdim, varlığımızın devam edeceğine diyorum.
Aglayisin geliyorda aklıma, nice canlar kıyıldı da ben bir gözyaşına kiyamazken diyorum.
Usulca dans ediyorsun ya, beni eğlendirmek için nice vakit harciyorsun ya, keşke her yerde olabilsen diyorum bazen...
Sırf ben üzülmiyim diye bana attığın yalanları düşünüyorum, ben daha hazır değilim diye asla söylemediğin gerçekleri bazen, bazen beni benden çok iyi tanıyan birine ihtiyacım olduğunu da..
Ve biliyor musun en çok da sana kattığım hayalleri düşünüyorum, hiç öyle biri olmamana rağmen, benim ilk yoldasım oluşunu düşünüyorum...
Sana yaşattığım en yoğun hisleri düşünüyorum, içimin en derinliklerinden gelen saf, iyi niyetli sevismelerimizi.. ve sende bıraktığı geri de kalan hayatındaki tatminsizligi...
Sinema da film izleyisimiz geliyor da aklıma, en sacmasapan film de bile senle bir filmin sadece en güzel yönlerini gördüğümü düşünüyorum, sonra usul bir köşe de seni optugumu de...
Gülüşün geliyor da bazen aklıma, bu aciz varlığımla bir şeyleri basarabildigime kanıt gibi, umut dolduruyor içime, gül nolur gül diye yalvarislarim geliyor aklıma...